Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ


Ο ΕΝΟΧΟΣ Στουρνάρας

Σχετικό: Αποκαλύπτεται η αντεθνική δράση Στουρνάρα...Η Δημοκρατία τελειώνει τον Στουρνάρα: Δεν θα παραιτηθεί, θα δικαστεί!
Ο σκοτεινός ρόλος του πρώην υπουργού Οικονομικών όταν τον Σεπτέμβριο του 2012 η Λαγκάρντ του είπε να συμμαχήσουν απέναντι στους άλλους δανειστές για ελάφρυνση 10 δισ. ευρώ και αυτός ρώτησε (!!!) τον Βόλφγκανκ Σόιμπλε
ΣΣ: Στουρνάρας: ''Ο Σόιμπλε είναι άξιος θαυμασμού''

Καθώς η νέα κυβέρνηση δεσμεύθηκε επανειλημμένα ότι θα δρομολογήσει γρήγορα τις διαδικασίες συγκρότησης της εξεταστικής επιτροπής για το Μνημόνιο, αναδεικνύεται σε βασικό θέμα η διερεύνηση του ρόλου που διαδραμάτισε (και) ο Γιάννης Στουρνάρας. Ο νυν διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος μπορεί να ανέλαβε υπουργός Οικονομικών το 2012, αλλά η στάση που τήρησε, πέραν των άλλων, για το ζήτημα του δημόσιου χρέους έχει, αν μη τι άλλο, πολλά κενά σημεία, που αναδεικνύουν και τις μεγάλες ευθύνες του. Τρία καίρια και αμείλικτα ερωτήματα συνθέτουν το παζλ για την αναζήτηση της πραγματικότητας.

Συγκεκριμένα στοιχεία και μαρτυρίες -που μέχρι τώρα έχουν επιμελώς υποβαθμιστεί έως «εξαφανιστεί»- δείχνουν πάντως ότι ο κ. Στουρνάρας δεν έπραξε όσα όφειλε την κατάλληλη στιγμή για μερική διαγραφή του δημόσιου χρέους περίπου κατά 10 δισ. ευρώ. Αυτή η ελάφρυνση θα ήταν τεράστιας σημασίας για την εθνική οικονομία αλλά και την ελληνική κοινωνία. Αντίστοιχη θα ήταν...
βέβαια η οικονομική ζημιά για τους δανειστές μας, στις επιθυμίες των οποίων φαίνεται όμως ότι έδινε προτεραιότητα ο τότε υπουργός Οικονομικών.

Κατά τους γνωρίζοντες τα παρασκήνια, άλλωστε, ο κ. Στουρνάρας διέθετε την εύνοια του Βερολίνου τουλάχιστον από την περίοδο 2009-2010, κάτι που τον συνδέει πιο ενεργά με την ευρύτερη υπόθεση του Μνημονίου. Επί παραδείγματι, στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου ύστερα από τόσα χρόνια έχει να εκμυστηρεύεται -σύμφωνα με πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας»- ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για τις τηλεφωνικές εντολές του τότε πρωθυπουργού από το Νταβός, στις αρχές του 2010, προκειμένου να κληθεί σε απόρρητη κυβερνητική σύσκεψη (που θα προετοίμαζε τα του Μνημονίου) και ο κ. Στουρνάρας, αν και δεν είχε κανέναν θεσμικό ρόλο πλην του προέδρου του ΙΟΒΕ. Αργότερα μάλιστα πολλές από τις προτάσεις του ΙΟΒΕ «βρέθηκαν» ενσωματωμένες στο Μνημόνιο, κάνοντας πολλούς να υποστηρίζουν ότι σημειώθηκε απλώς μια αντιγραφή προκειμένου τα μνημονιακά μέτρα να λάβουν τη σφραγίδα της τρόικας.

Οι γνωρίζοντες τα παρασκήνια θυμούνται επίσης ότι όταν ο κ. Στουρνάρας εκλήθη, μετά τις εκλογές του 2012 και την άρνηση του Β. Ράπανου, να αναλάβει το υπουργείο Οικονομικών, στη Γερμανία επικράτησε κλίμα ενθουσιασμού. Μια από τις πρώτες αποφάσεις του ήταν να υπογράψει την (υπό αμφισβήτηση σήμερα) συμφωνία συμβιβασμού με τη Siemens και να δρομολογήσει άμεσα την εφαρμογή του νέου πακέτου μέτρων.

Συμμαχία

Αυτό που δεν έκανε όμως τον Σεπτέμβριο του 2012 ο κ. Στουρνάρας ήταν να μεταφέρει αμέσως, ως όφειλε, στον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά την πρόταση της γενικής διευθύντριας του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ να συμμαχήσουν απέναντι στο Βερολίνο και στους άλλους Ευρωπαίους για μερική διαγραφή του ελληνικού χρέους, που θα έφθανε τα 10 δισ. ευρώ. Ο κ. Στουρνάρας έσπευσε, αντιθέτως, να ενημερώσει τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Β. Σόιμπλε, ο οποίος του απάντησε με εκείνη την περίφημη φράση: «Γιάννη, ξέχνα το» («Forget it, Yannis»). Τη σχετική ομολογία έχει κάνει ο ίδιος ο πρώην υπουργός.

Επιβεβαίωση

Αν και τον Νοέμβριο του 2012 ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος διέψευδε τις σχετικές πληροφορίες, ο κ. Στουρνάρας το επιβεβαίωσε με μεγάλη καθυστέρηση σε συνέντευξή του στους «Financial Times» τον Ιανουάριο του 2014. Οπως είπε, αντιστάθηκε σε πιέσεις που δέχθηκε από την Κριστίν Λαγκάρντ και τον Πολ Τόμσεν για να ζητήσει από άλλους ηγέτες της ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένου και του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Β. Σόιμπλε, να αποδεχθούν απώλειες από ένα «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Κατά την ετεροχρονισμένη αφήγηση του κ. Στουρνάρα «ο Πολ Τόμσεν και η Κριστίν Λαγκάρντ είπαν ότι έπρεπε να σταθώ στο πλευρό τους. Είπα: Εντάξει, αν έρθω με την πλευρά σας, είναι κάτι που θα βοηθήσει πραγματικά την Ελλάδα, αλλά είναι και κάτι που δεν γίνεται. Ο Σόιμπλε μού είπε "Γιάννη, ξέχνα το". Οπότε, δεν μπορεί να γίνει, εγώ λοιπόν τι μπορώ να κάνω;» Ενόψει της συγκρότησης της εξεταστικής επιτροπής, ο κ. Στουρνάρας θα πρέπει λοιπόν να εξηγήσει «με ποιο δικαίωμα απέρριψε την πρόσκληση αυτή», όπως τον ρωτούσε (τουλάχιστον πριν από περίπου έναν χρόνο) και ο νυν υπουργός Οικονομικών Ι. Βαρουφάκης...

Το δεύτερο αμείλικτο ερώτημα για τον κ. Στουρνάρα είναι γιατί δεν ζήτησε την υλοποίηση της απόφασης του Eurogroup, του Νοεμβρίου του 2012, που προέβλεπε ρητά ότι η ευρωζώνη θα πρέπει να προχωρήσει σε επανεξέταση της ελάφρυνσης του δημόσιου χρέους μόλις η Ελλάδα επιτύγχανε πρωτογενές πλεόνασμα.
Αυτή η συμφωνία ωστόσο «ξεχάστηκε» όχι μόνο από τους Ευρωπαίους (και για την ακρίβεια τους Γερμανούς) δανειστές, αλλά και από τον κ. Στουρνάρα, μολονότι τον Οκτώβριο του 2013 η τότε κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι στο τέλος της χρονιάς θα υπήρχε πρωτογενές πλεόνασμα.

Ακρα σιωπή

Αυτό επιβεβαιώθηκε και επίσημα, αρχικά τον Ιανουάριο του 2014 και στη συνέχεια τον Απρίλιο από τη Eurostat, που επικύρωσε το πρωτογενές πλεόνασμα στα επίπεδα του 1% του ΑΕΠ. Είχε σημάνει λοιπόν η ώρα για την εφαρμογή της απόφασης του Eurogroup.
Κατόπιν αυτού, ο κ. Στουρνάρας τι έκανε; Λίγες ημέρες αργότερα, όταν ρωτήθηκε στη διάρκεια ομιλίας του στο Ελληνοκινεζικό Επιμελητήριο στην Αθήνα, έδωσε τη ρητή διαβεβαίωση ότι από τη στιγμή που το πρωτογενές πλεόνασμα είχε αναγνωριστεί επίσημα από την τρόικα, το θέμα της ελάφρυνσης του χρέους θα έκλεινε οριστικά στο επόμενο Eurogroup της 5ης Μαΐου 2014. Ομως οι ελπίδες αποδείχτηκαν φρούδες. Στο Eurogroup που ακολούθησε επικράτησε άκρα σιωπή για το θέμα αυτό και ο κ. Στουρνάρας δεν έκανε το καθήκον του. Καμία απόφαση δεν ελήφθη, οι σχετικές συζητήσεις μετατέθηκαν για το μέλλον και έκτοτε η εκκρεμότητα συνεχίζεται, διευκολύνοντας τα σχέδια και τα συμφέροντα της γερμανικής πλευράς.

Στο μεταξύ, ο κ. Στουρνάρας βρήκε την ευκαιρία να «δραπετεύσει». Μη τηρώντας τις υποχρεώσεις που είχε τον Μάιο του 2014, έναν μήνα αργότερα (στον ανασχηματισμό που έγινε μετά τις ευρωεκλογές) πέτυχε να τοποθετηθεί, με τις ευλογίες του κ. Σόιμπλε, στη διοίκηση της Τραπέζης της Ελλάδος, όπου θα παραμείνει («προστατευμένος;») για την επόμενη πενταετία.
Οι ευθύνες για την τακτική που ακολουθήθηκε και τις παραλείψεις που τον συνόδευσαν γίνονται μεγαλύτερες από τη στιγμή που τα παραπάνω συνδυάζονται με ένα τρίτο στοιχείο. Από τον Οκτώβριο του 2013 η κυβέρνηση άρχισε να βαφτίζει μετ' επιτάσεως το δημόσιο χρέος «βιώσιμο». Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή από τους λαούς και τα Κοινοβούλια ιδιαίτερα των μικρών και μεσαίων χωρών-μελών της ευρωζώνης, ακόμη και αν γινόταν δεκτή από τη Γερμανία. Υπό το φως όλων αυτών των δεδομένων, όμως, προκύπτει το ερώτημα, αν όχι το συμπέρασμα, μήπως εφαρμόστηκε σκοπίμως μια τέτοια μεθόδευση προκειμένου να μη ζητήσει ποτέ η ελληνική πλευρά την ενεργοποίηση των αποφάσεων του Eurogroup του Νοεμβρίου 2012, για ελάφρυνση του δημόσιου χρέους κατά 10 δισ. ευρώ, χάριν των επιδιώξεων του οικονομικού εθνικισμού του Βερολίνου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου