Παλιά και γνωστή η φράση: ο μαλάκας είναι αήττητος. Γάντι ταιριάζει στην δημοσιογραφική περσόνα που ονομάζεται Matthew Lynn και γράφει την στήλη London Eye στο Market Watch.
Του Θάνου Τάκη

Σήμερα, η πένα του γίγαντα γράφει ότι η μεγαλύτερη απειλή στο ευρώ είναι «οι κλόουν που διοικούν την Ελλάδα«. Κι ακόμη, ότι η Ελλάδα μπορεί να αποχωρήσει από το ευρώ, λόγω ατυχήματος, «χάριν της ανικανότητας στην Αθήνα«.

Το πρόβλημα για τον τρισμέγιστο της οικονομικής σκέψης είναι ότι ο Βαρουφάκης δίνει συνεντεύξεις κι από πάνω φωτογραφίζεται, για το Paris Match, ενόσω μπλογκάρει και γράφει στο twitter. Κι ο πρωθυπουργός, ασχολείται με το παρελθόν και ζητά αποζημιώσεις από τη Γερμανία, κατάσταση που τέρπει ιδιαίτερα τον ήρωα του πληκτρολογίου, καθώς έτσι γράφει, ότι πολύ διασκεδάζει με αυτά.

Αλλά, παρατηρεί, αυτοί οι δύο κρατούν την σταθερότητα του παγκόσμιου οικονομικού οικοδομήματος στα χέρια τους. Κι αμέσως μετά την διαπίστωση, μετρά μπακάλικα και απορεί, σα ρουβίτσα που της έθιξαν το σύμβολο, πώς είναι δυνατόν ο Βαρουφάκης να διαθέτει 345.000 followers στο twitter τη στιγμή που ο (πιο σημαντικός, γράφει) βρετανός ομόλογός του, George Osborn, διαθέτει μόλις 100.000!

Ίδια χάλια και για τον Τσίπρα, ανακαλύπτει. Διότι είχε το θράσος, σε μια «εμπρηστική ομιλία του, να κατηγορήσει την Γερμανία ότι δεν αποπλήρωσε αποζημιώσεις για τον Β’ΠΠ και τις καταστροφές των Ναζί». «Αυτό ήταν ένα παιδιάστικο ξέσπασμα» γράφει ο απίθανος, «διότι τα τελευταία 2.000 χρόνια, οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονταν σε πόλεμο μεταξύ τους«.

Πέραν του γεγονότος ότι σύμφωνα με την γνωστή και παραδεκτή παγκόσμια ιστορία, Βρετανία δεν υπήρχε πριν 2.000 χρόνια, παρά μόνο ορισμένοι ψαράδες που γυάλιζαν τα σανδάλια των Ρωμαίων στο Λονδίνιουμ, το επιχείρημα του ανδρός δεν στέκει σχολιασμού, ούτε καν σε τάξη όχι πολύ απομακρυσμένης βαθμίδας από εκείνη του νηπιαγωγείου.

Ο μέγας αρθρογράφος, αντιγράφοντας το ύφος της Αγγελικής Νικολούλη ή της Μις Μαρπλ, ακριβέστερα, ανακάλυψε ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός, όχι μόνο δεν είχε ποτέ κανονική δουλειά αλλά δεν βρέθηκε ποτέ και σε «mainstream political party», με την κατηγορία να εξαντλείται σε παροχή εξηγήσεων αναφορικά με την παρόμοια επαγγελματική πορεία των Μέρκελ, Κάμερον και Ολάντ. Κι αυτοί μετά τις σπουδές πέρασαν επαγγελματικά στα κόμματά τους, αλλά «ήταν μεγάλα κόμματα», βρίσκει ο απολογητής, οπότε όλα καλά! Συμπερασματικά και εξ ανακλάσεως, και ο Σαμαράς, μετά την πιτσαρία-που-πέτυχε, σε μεγάλο κόμμα ανδραγάθησε, οπότε ίσως να είχε λογική να τον επαναφέρουμε, να ησυχάσει κι ο Μάθιου, να μιλάει για business και τον Καμερονούλη…

Όλα αυτά, από έναν αναλυτή ο οποίος (το ρημάδι το κωλοδίκτυο, γαμώτο, δεν σ’αφήνει να ξεχάσεις)έγραφε κατά το λανσάρισμα του iphone, το 2007, μεταξύ πολλών πολύ διασκεδαστικών και θλιβερά άστοχων προβλέψεων:

«Apple will sell a few to its fans, but the iPhone won’t make a long-term mark on the industry«.

Κι όμως, αυτός ο τύπος, συνεχίζει να βρίσκει δουλειά σε δημοσιογραφικούς κολοσσούς, όπως οι Bloomberg, The Spectator, The Sunday Times. Και η γνώμη του διαβάζεται από εκατομμύρια αναγνώστες ως εκείνη του ειδικού, τρομάρα του!

Αυτονόητο ότι δικαιούται να γράφει ό,τι θέλει, ό,τι καταλαβαίνει και ό,τι κατεβάζει η κούτρα του. Αλλά όταν χυδαιολογεί σε βάρος του Έλληνα Πρωθυπουργού και ΥΠΟΙΚ, του αξίζει ένα χεράκι ξεμπροστιάσματος, νομίζω.

Διότι δεν θίγει μόνο εκείνους.
Στο πρόσωπο τους, θίγει όλους τους Έλληνες.