Κυριακάτικο πρωινό στην κουζίνα και η σύζυγος τηγανίζει αυγά.
Ο σύζυγος, αγουροξυπνημένος, ετοιμάζει τον καφέ, πίνει μια γουλιά και μετά πάει και στέκεται ακριβώς δίπλα από την σύζυγο, παρατηρώντας προσεκτικά τα αυγά.
Πίνει άλλη μια γουλιά καφέ.... και αρχίζει να φωνάζει πανικόβλητος:
"Πρόσεχε...ΠΡΟΣΕΧΕ! Βάλε κι άλλο βούτυρο!
Θεούλη μου! Έχεις βάλει πολλά μαζί στο τηγάνι!
ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ Γύρνα τα. Γύρνα τα ΤΩΡΑ! Χρειάζονται κι άλλο βούτυρο.
Μα που θα βρούμε κι άλλο ΒΟΥΤΥΡΟ; Ωραία... Μη, ΠΡΟΣΕΧΕ, θα σου ΚΟΛΛΗΣΟΥΝ!
Προσεχτικά... ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ! Σου είπα ΠΡΟΣΕΧΕ! Ποτέ δεν μ'ακούς εμένα... ΠΟΤΕ!
Γρήγορα! Γύρνα τα ΓΡΗΓΟΡΑ!
Είσαι τρελή; Τα έχεις παίξει;
Μην ξεχάσεις να τα αλατίσεις, όλο το ξεχνάς το αλάτι. Βάλε αλάτι.
ΑΛΑΤΙ! ΒΑΛΕ ΑΛΑΤΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑ!"
Η γυναίκα έχει μείνει αποσβολωμένη. "Τι έπαθες άνθρωπε μου; Τι φωνάζεις μέσα στο αυτί μου;"
Ο σύζυγος ξαφνικά ηρεμεί τελείως και απαντάει...
"Τίποτα.. απλά ήθελα να σου δείξω πως είναι να σε έχω συνοδηγό όταν οδηγάω."

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου